සිසිරයේ මල් කැකුළු

සීත සුළඟට බියව සසලව
පත් හැලුණු මේ කටුක අතු අග
ලොවට රහසින් කැකුළු මල් පොඩි
පිපෙන්නට වෙර දරන තාලය!

කලාතුරකින් එබෙන හිරු ඉරි
වෙතට මුළු හදවතින් පෙම් බැඳ
මොහොතකට අමතක කළා වද
තවම සිසිරය දුරුව නැති වග..?

....

නෙතු රිදෙන දුරක සිට
නුඹ එවන සුසුමකට
නෙතු පොඟන කඳුලකට
පෙම් බඳිමි හැමදාම...

ඉදින් මේ කැළඹීල්ල
සැනසිල්ල, ලතැවිල්ල
සිත සොයන නැළවිල්ල
සොඳුරු වෙයි හැමදාම...

කවි ඔරුව

අකුරු අමුණා කවි ගොතන්
පිරූ පත්ඉරු නුඹ නමින්
තනා ඔරුවක්
පා කලෙමි මම...
මහා වැස්සේ සැඟවියන්!!

Pretend

I can pretend to be strong
as long as you don’t know I cry...
I can pretend not to care
as long as you are not holding me close..
I can pretend it is so easy
as long as you never see the effort...
I can pretend you are mine
as long as dreams exist…

නොහඬමි

නුඹ ළයේ හිස හොවා
ගෙවන මේ තත්පරය
කඳුලකට ඉඩ නොදී
සුසුමකට ලං නොවී
නෙතු පියා නිසල වෙමි
එකම එක අසුරු සැන
කල්පයක් වන තුරුම...
ලෝකයම අප නිසා
නවතිනා දින තුරුම...

....

නුඹේ දයාබර බවම
දෝතකට අරගන්න
හදවතේ සඟවන්න
නිරතුරුව සිතේ මට...

රැය පුරා නිදි වරණ
ඉහ ළඟම තනි රකින
ඒ දයාබර බවම
අරුමයකි මගේ හිතට...

තරු වැස්ස

අර බලන් අහස තල
දිදුල දෙන තරු වැස්ස
දෙව් විමන් පිස වැටෙන
අසංකේය තරු පන්ති...
තුඩින් තුඩ නොකිව් පද
මුවින් මුව නොගැයූ ගී
තරු වෙලා අහස් ගැබ
පතිත වේ පොලෝ වෙත...
අහුලලා මේ වැටෙන
තාරකා පියලි හැම
ලොව අහිමි හැම පෙමට
මවන්නම් සමරුවක්..!

ක්ෂිතිජය, නුඹ-මම

අහස සිඳු සේ
බැඳී ඇත අප
ක්ෂිතිජ රේඛාවේ...
ලොවට මිරිඟුව
ලෙසින් පෙනුනද
එයයි අප සෙනෙහේ...
දෑත දිගු කර
අහස් කුස වෙත
සිඳු හඬයි රහසේ...
සයුරු රළ සිඹ
අහස සසැලෙයි
මන්මත්ව පහසේ ...