නුඹයි!

දෙතොල් අග තවරනා
මඳහසක රස නුඹයි
සුව නින්දේ දැවටෙනා
ගැඹුරු හීනය නුඹයි
නෙතු දිවෙන දුර පුරා
නුබෙහි රන් පෑ නුඹයි
කළඹලා හද නුරා
පිපෙන කවිකම නුඹයි

my fairy tale

it is only a fairy tale
it sure has to be
otherwise how can you explain
all this unreality?
how does this story end
will you be kind to tell me?
does it have more moondust
and a wishing tree?
shall I close my eyes hard
and wait till eternity?
to have you smiling by my side
in the land of never-to-be....

වැස්ස

දුවන වැස්සක් වෙලා
හිතට ඇදහැලුනේ කිම
කටුක මේ දිවිමඟට
සිසිල දී සැඟවෙන්න?

පැල් බැඳන් වැසි වැටෙන
මෝසමක් නොවුනේ කිම
හද පුරන් කෙත්යාය
හෙමින් අස්වද්දාලන්න?

දින දසුන

දින නොමැති
දින දසුන
ඔබ, මට
ඔබ ආ දා හිරු නඟින
නොආ දා හිරු බසින

යාත්‍රා

හීන තොටුපොළ
වෙතට පාවෙමි
සුසුම් පවනින්
රුවල් පුම්බමි
මඟ කියන්නට
නැකත් තරුවක්
සදිසි දෙනෙතක්
දුරින් හඳුනමි

forgotten summer

පත් හලා අතු ඉති ඉපල් වූ
තුරු මැදින්,දුර කඳු මතින්
හමයි පවනක්,
ඈත ඉම සිට
මතක නැති වුනු වසන්තෙන්
නොපෙනෙනා දුර තෙක්ම දිවෙනා
තණ පලස ඇත හිස් අතින්
ඉඳහිටකවත්,
කුරුළු රෑනක්
මං සොයා එනු ඇත සිතන්
මතක ගඟ දිග පිපුණු සුදු මල්
නෙතු බිමට හරවා ඉඳන්
නොහඬනා'යුරු,
සිනාසෙන'යුරු
උනුන් වෙත මුමුණනු බලන්

වෙනස්

කන්දකට පෙම් බැන්ද
එකම එක වළාවක්
නවතින්නේ කෙසේදැයි
සිතයි මහා වෙලාවක්

මතක

අඳුරු මහා පාන්දර
ගැඹුරු නිදි විසිරුවා
සිත අසල නවතින්න
ඔට්ටු නැහැ!!
රුදුරු කළුවර ඉරා
දිලිසෙනා මතක රැස
පෙන්වලා හිනැහෙන්න
ඔට්ටු නැහැ!!