අමාවක

ආකහේ සළු මතින්
තරු ගඟම ගිලිහිලා
අමාවක මකන්නට
නුඹේ දෙනෙත් නැත දුලා

අඳුර මම හැඳිනුවෙමි
නුඹ එළිය දුන් නිසා
සිනහවක් සිඹින්නෙමි
නුඹේ මතකයෙන් ගෙනා

හෙටක නුඹ ළඟට වී
සිහිනයක දැවටිලා
නුඹේ නෙතු කැල්ම ළඟ
කඳුළු සඟවමි නොලා

....

සිත ගැඹර ඉකිබිඳින
මේ සුසුම් රැළි දහස
පාළුවම නම් නොවේද
ඉදින් නුඹ දුර ඈත...

නුඹ නොආ දා

නුඹ එනතෙක්
දෑත ගුලි කළ සුසුම් රැස
විසිරුවෙමි දස අත
මල් පොඩිති
ඉන් පිපෙනු ඇත

somewhere

somewhere down the rainbow
there is a special place
where I won’t have to be strong
just in case

 somewhere down the rainbow
that will be the place
where I can be in your arms
and be in peace

 somewhere down the rainbow
I wish there was a place
where I won’t say I miss you
as you’ll always be close

උඩවැඩියාවට

නුඹ මගෙන් දිවි ගෙවයි
නුඹ නිසා දිවි ගෙවමි

lost

සදාතන වස්සානයක් මැද
සීතලෙන් උණුසුමක් සෙව්වෙමි
දෙකොපුලෙහි කඳුලැලිත් මිදුනත්
වැසූ දෙනෙතින් හිරු දකින්නෙමි

දෙනෙත කඳුලැලි ඉතිරි වී නැත
කඳුළු සාගරයක් හෙලූවෙමි
දිවියේ සුවිසල් පතන් බිම් මැද
තවම සෙවනක් සොයා යන්නෙමි

සුළං අතටම ගසාගෙන ගිය
අතීතයේ සිතුවම් දකින්නෙමි
සිසිරයේ රුදු කුණාටුව මැද
මඟ හැරුණු මල් පියලි ඇහිඳිමි

කතර මැද

රළු ළවැලි දැවටුන
නිරුද කතරක් අසබඩ
පිපාසිත සිත මම
නුඹයි වට හිරිපොද රැස

මැණික් සේ දිදුලන
වැලි කැටිති මේ හැමතැන
සීරිලා හදවත
රුහිරෙන් අඳිමි සිතුවම

නුඹෙන් දුටු කෙම්බිම
මිරිඟු දිය වුව කම් නැත
තෙතක් නැති ලොව තුල
පතොක් මල වෙමි නුඹ ළඟ

...

පවනක්ව දැවටෙන්න
සිත තනිය දුරලන්න
ගීයක්ව මිමිනෙන්න
රහසින්ම ළඟ ඉන්න

නෙතු දෑලේ තනිවෙන්න
වරම් නැත ලංවෙන්න
දිදුල දෙන සඳ වැන්න
දුරින් ඉඳ හිනැහෙන්න