මේ කවි

කඳුළුයි මේ කවි
දෙනෙතින් නොවැටෙන

සෙනෙහස උතුරා
සිත ළඟ දැවටෙන..
නුඹේ නමින් නිති
හද තුල උපදින..

කඳුළුයි මේ කවි
දෙනෙතින් නොවැටෙන

මේඝ දූත

සීතල වැහි බිඳු
උණුසුම් කරනට
ඇසුරු සැණෙක
නුඹ ළඟට වෙලා..
මේකුළු අතරේ
දවටමි පැතුමක්
පා කර එවනට
නුඹව සොයා..

සිහිනෙක සුවඳක්

තරුවක් ගිලිහුණ
තැනකින් අහසේ
තරුවක හැඩයක් ඉතිරිවෙලා
කඳුළක් බොඳ වුණ
දවසක මනෙතේ
කඳුළක ලකුණක් ඉතිරිවෙලා
යුගයෙන් යුගයට
සුසුමින් සුසුමට
නුඹ මගේ හදවත ළඟට වෙලා
කඳුලැලි පිසිමින්
හසරැල් ගෙනෙමින්
සිහිනෙක සුවඳක් තිළිණ කළා

අමාවක

ආකහේ සළු මතින්
තරු ගඟම ගිලිහිලා
අමාවක මකන්නට
නුඹේ දෙනෙත් නැත දුලා

අඳුර මම හැඳිනුවෙමි
නුඹ එළිය දුන් නිසා
සිනහවක් සිඹින්නෙමි
නුඹේ මතකයෙන් ගෙනා

හෙටක නුඹ ළඟට වී
සිහිනයක දැවටිලා
නුඹේ නෙතු කැල්ම ළඟ
කඳුළු සඟවමි නොලා

....

සිත ගැඹර ඉකිබිඳින
මේ සුසුම් රැළි දහස
පාළුවම නම් නොවේද
ඉදින් නුඹ දුර ඈත...

නුඹ නොආ දා

නුඹ එනතෙක්
දෑත ගුලි කළ සුසුම් රැස
විසිරුවෙමි දස අත
මල් පොඩිති
ඉන් පිපෙනු ඇත

somewhere

somewhere down the rainbow
there is a special place
where I won’t have to be strong
just in case

 somewhere down the rainbow
that will be the place
where I can be in your arms
and be in peace

 somewhere down the rainbow
I wish there was a place
where I won’t say I miss you
as you’ll always be close

උඩවැඩියාවට

නුඹ මගෙන් දිවි ගෙවයි
නුඹ නිසා දිවි ගෙවමි