එනවාද බලන්නට?

නොකියනා දහක් දේ
නුඹ කියාදෙන දිනට
නොපතනා දහක් දේ
පතන්නට හැකි දිනට
හිරු සඳුත් මුණගැසෙයි
එනවාද බලන්නට?

නොපිරෙනා සිත

හිතේ ගැඹරක
වෙලෙන කඳුලක්
කවි වෙලා නිති නුඹ නමින්
පුරා පත් ඉරු
පා කරන්නෙමි
ලය පුරා නැගී සුසුමකින්
එකවි එක එක
වැටුණු තැනකින්
අහුලගෙන යන එන දනන්
හැඩයි කිව්වත්
නොපිරෙනා සිත
තවත් ලතවෙයි නුඹ සොයන්

මුතුත් කඳුලකි

වෙරළ සිප සිප
හඬන රළ පෙළ
ළවැලි බිඳ බිඳ
සොරා ගෙන යති
එවැලි සඟවා
මුතුම තනවා
යළිත් වෙරළට
තිලිණ දී යති
සදා ළඟ හිඳ
වැළඳගන්නට
නොහැකි ලෝකෙක
මුතුත් කඳුලකි

දුර -ළඟ

දුර පෙනෙන
ළඟ දකින

දුරක සිට

මේ වහින මහා වැස්ස
නුවරටත් වහිනවද?
වැව් රවුමේ වාඩිවී
වැහි පොදට තෙමෙනවද?
දිලෙන එළි සේයාව
වැව් දියේ පෙනෙනවද?
දඟ සුළඟ දිව ඇවිත්
කෙහෙ අවුල් කරනවාද?
ඈත කඳු මුදුන් වල
වළා ඇස ගැටෙනවද?
තරු එළිය වගේ මතක
නිවි නිවී දිලෙනවද?

සිහිනයයි නුඹ

දෑස් අරිනට මොහොතකට පෙර
හදේ තැවරුණ සිහිනයයි නුඹ

උණුහුමත් නුඹේ සුසුම් සුවඳත්
සැබෑ ලෙස විඳි සිහිනයයි නුඹ

දෑත දිගු කර වැළඳ ගන්නට
දෑත දිග මදි සිහිනයි නුඹ

දෑස් ඇරි එක ඇසුරු සැණෙකින්
බොඳවෙලා මැකි සිහිනයයි නුඹ

පහන් සිල

දුර ඈත කඳු හිමක
දැල්වෙමින් එළිය දෙන
කැල්ම නිති සිත නිවන
පහන් සිල නුඹයි මට
නුඹ ලොවේ අඳුර මිස
මගේ ලොවේ අඳුරු පට
බිඳින්නේ කෙලෙසකද
මගේ පුංචි පහන් සිල?

මතකයේ සැරසිලි

සුසුමේ වෙලි වෙලි
දඟ පා සැලි සැලි
මතකයේ සැරසිලි
කිම මේ කැළඹිලි

සිහිනෙක පැටලිලි
කඳුලක රිදවිලි
හසරැළි සිලි සිලි
සිත ළඟ නැවතිලි

දිවියේ ලතැවිලි
කඳුළුද සැනසිලි
ගෙන එයි යළි යළි
මතකයේ සැරසිලි